Stargard - betonowy Klejnot Pomorza. Co z tymi drzewami?

Odkąd funkcja konserwatora zieleni straciła na swojej wartości rozpoczęła się kompletna samowola dotycząca głównie drzew w naszym mieście. Na osiedlach, terenach zakładów, rozpoczęła się istna nagonka na wycinanie topól "bo się pylą", niestety wycinanie bez rozróżnienia na gatunki pylące i nie pylące.

Wzdłuż torów PKP wycięto topole włoskie, które oprócz pięknej formy zbliżonej do cyprysów charakteryzują się tym, że nie pylą. Odkąd decyzję o wycince może podjąć właściwie każdy, bezkarnie - wystarczy dobre uzasadnienie, w naszym mieście pojawia się ekipa z piłami i rżnie jak leci, w większości zdrowe drzewa. Wystarczy grupka niezadowolonych mieszkańców, którym z reguły przeszkadza nawet śpiew ptaków, za to krzywy chodnik nie robi różnicy, a kolejne osiedlowe podwórka zamieniają się w bezlitosne patelnie, przy okazji odsłaniając cały brud, śmietnik oraz brzydotę.

Zdumiewa fakt, że takie akcje dzieją się w środku lata, gdzie leje się skwar z nieba a po ulicach nie da się chodzić. Jak jest przyjemnie w takie dni najlepiej sprawdzić na ulicy Reja, gdzie miejsca po drzewach zajęły parkingi, a w słoneczny dzień słońce wypala skórę do ostatniego pora. To samo ul. Wyszyńskiego i wiele innych główniejszych ulic w mieście, o obrzeżach nie wspomnę.

W gazetach drukuje się stare fotografie Stargardu, zachwyca porządkiem i ładem, pięknie podciętymi klonami. Co zostało dzisiaj? Nawet miejskie zieleńce to jeden śmietnik dla chwastów. Przykładem jest choćby okolica Spichlerza, leżącego na szlaku naszych zabytków. Wstyd, że taki obraz miasta muszą oglądać turyści, i to niekiedy ci, którzy pamiętają to miasto w okresie jego świetności.

Teraz waży się los topól wokół stargardzkiego Arsenału. Mam nadzieję, że konserwator wyda decyzję negatywną. Na ul. Piłsudskiego na odcinku od Sienkiewicza do Warzywnej rosły zdrowe drzewa. Teraz trwa tam remont nawierzchni, drzewa zostały wycięte w pień, co do jednego, a były to zdrowe okazy. Część wycięto wcześniej pod miejsca do parkowania. Czy naprawdę tak ciężko pogodzić te obie funkcje? Czy tak fajnie jest np. na parkingu Tesco czy Lidla, gdzie zostawiamy samochód na parę dobrych minut, a potem wsiadamy do czegoś co przypomina blaszaną saunę? Czy takie coś naprawdę Nam pasuje? Do jakiego wyglądu doprowadzamy nasze miasto? Do betonowej pustyni? Czy naprawdę naszym pragniniem jest widzieć fata morganę na ulicach naszego miasta? Co ma nam dawać cień? Betonowe bloki?

Brak cienia w mieście to wyludnienie w ciągu dnia, zamarcie ruchu w sklepach, zwiedzanie miasta przez turystów stanie się wręcz niemożliwe, o ile to miasto jeszcze kogokolwiek do przyjazdu zachęci. Drzew w mieście ubywa tak szybko, że zwykłe wyjście do sklepu po drugiej stronie ulicy to loteria i to już nie tylko dla starszych ludzi, bo od upału i młody padnie. Tak ma wyglądać nasze życie w mieście? Ludzie zamknięci w betonowych norach? Dlaczego mniejszość ma siłę decyzyjną w tym mieście? Czy naprawdę chcesz mieszkać w Stargardzie - betonowym Klejnocie Pomorza?