Słowniczek pojęć rowerowych. Część 2

Ciąg pieszo-rowerowy - droga lub jej część przeznaczona do wspólnego ruchu pieszych i rowerzystów. Powinno się je projektować i budować poza obszarem zabudowanym (gdzie natężenie ruchu pieszego jest niewielkie) i w terenach wyłączonych z ruchu samochodowego, np. parkach lub zabytkowych centrach miast (gdzie rowerzyści jadą wolniej). W  większości pozostałych przypadków prowadzi do niebezpiecznych konfliktów pomiędzy pieszymi a kilkukrotnie szybszymi rowerzystami.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, ciąg pieszo-rowerowy ma minimalną szerokość 3 metrów, oraz winien być oznakowany kompilacją dwóch znaków: C-13 i C-16.

Zdjęcie główne - przedstawia ciąg pieszo-rowerowy przy ulicy Fabrycznej w Stargardzie. Prawidłowo zaprojektowany - poza terenem zabudowanym.

Zdjęcie nr 2 - Osiedle Generała Hallera  w Stargardzie.

Nie dość, że ciąg pieszo-rowerowy zaprojektowano przy dużym osiedlu mieszkaniowym, gdzie ruch pieszych jest bardzo duży, to  zbudowano jego obie części z tego samego materiału, nierozróżnialnego dla pieszych.  To właśnie oni są przyczyną nieustannych konfliktów w tym miejscu.

Zdjęcie nr 3 - Plac Słoneczny w Stargardzie.

W  terenie zabudowanym wspólny ciąg dla pieszych i rowerzystów - to miejsce ich potencjalnych kolizji. Na dokładkę karygodnie umieszczono znak drogowy w skrajni ciągu rowerowego. To niedopuszczalne - stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu rowerowego!!!

Zdjęcie nr 4 - ciąg pieszo-rowerowy przy ulicy Akacjowej w Rzeszowie. 
Sytuacja klarowna i czytelna - lewa strona dla pieszych, prawa dla rowerzystów. Projektant pokusił się nawet o pasy na przejściu dla pieszych przez ciąg rowerowy.

Brawo !!!

c.d.n.

Mirosław Mazański - SPR

__________________________________________________________________________

MM Stargard: Słowniczek pojęć rowerowych. Część 1