Rowerowy Stargard. Ul. Skarbowa. Część 2

Zdjęcie główne mówi samo przez się. Ścieżka rowerowa, wydzielony pas z czerwonego polbruku w jezdni a na jego końcu - samochód. I teraz rowerzysta ma dylemat: czy jechać bliżej samochodu tak, jak jest obniżenie krawężnika i zaryzykować zarysowanie automobilu czy spróbować wjechać na krawężnik ryzykując wywrotkę.

To zdjęcie pokazuje nie tylko ułomność parkującego, ale także projektantów ścieżki. Wiadomo, że jeśli parking jest przepełniony to kierowca nie będzie szukać miejsca i stanie tam, gdzie jest mu wygodnie, a że wypadło akurat na ścieżce - no cóż.

Wystarczyłoby postawić pachołki ograniczające parking, albo też zwiększona uwaga stróżów prawa, dla których nadal wykroczenie związane z drogą dla rowerów to błahostka.

Drugie zdjęcie to prawdziwe kuriozum. Wykonałem je po drugiej stronie tego samo przejścia. Na dole krawężnika dla skali porównawczej położyłem 20 gr (średnica 18 mm). Całkowita jego wysokość to prawie 10 cm, a jest to - przypomnę - ścieżka rowerowa. I to już chyba nie wymaga komentarza...