MZK w Stargardzie nieprzyjazne niepełnosprawnym

Na przystanku przy ul. Piłsudskiego stoi pani z niepełnosprawnym synem, poruszającym się na wózku. Kierowca autobusu linii 18 (godzina kursu do wiadomości MZK), mimo iż widział z daleka, że ci Państwo chcą wsiąść nie podjechał do skrajni drogi. Na pytanie matki niepełnosprawnego pana kierowca odpowiedział, że nie zatrzymał się bliżej krawężnika, bo bał się, że kogoś uderzy na chodniku.

To jednak nie koniec dziwnego zachowania pana kierowcy. Zamiast rozłożyć rampę (będącą na wyposażeniu pojazdu) wraz z matką z trudnościami wciągnęli wózek do autobusu.

W momencie, gdy kobieta i jej syn chcieli wysiąść (uprzednio informowała kierowcę o swoim zamiarze i prosiła, aby ten podjechał do krawężnika, a kierowca tego nie uczynił) mi puściły nerwy. Sam wyciągnąłem z podłogi autobusu pochylnię, aby kobieta mogła samodzielnie, bez żadnych problemów wyjechać z wózkiem z pojazdu.

Kierowca zauważywszy, co robię zjawił się przy mnie i powiedział przecież ja mogłem to zrobić. Ale Pan nie zrobił - odparłem. Kierowca na to z ironicznym uśmiechem w sposób sarkastyczny odrzekł - nie każdy jest tak inteligentny jak Pan.

To pokazuje stosunek kierowców do pasażerów. Sytuacja ta to jedna z wielu podobnych, dziwnych i oburzających, które miałem okazję widzieć w autobusach MZK. Kierowcy chronicznie nie podjeżdżają do krawężnika, często też w autobusach z systemem pneumatycznego obniżani podłogi  nie stosują go. Nawet na przystankach przy cmentarzach albo, gdy widzą niepełnosprawnych.

List podobnej treści wysłałem do MZK. Oczekuję odpowiedzi. I mam nadzieję, że stargardzianie zaczną okazywać więcej szacunku niepełnosprawnych - od prostych rzeczy się zaczyna!