Kierowcy busów pędzą (za) szybko

W Płoni, tuż przed skrzyżowaniem ze światłami zostałem wyprzedzony przez busa zmierzającego w tym samym co ja kierunku (do Szczecina). Kierowca zdecydowanie przekroczył dopuszczalną w tym miejscu prędkość. Cóż, nic niezwykłego, nie ma o co kopii kruszyć, ot codzienny obrazek.

Jednak chwilę później zaczęło robić się ciekawiej. Przed sobą (ciągle na prawym pasie) dostrzegłem ostro hamujące na mokrej, śliskiej nawierzchni samochody, a chwilę później przyczynę tego stanu rzeczy. Najwyraźniej okazało się, że ktoś w busie chce wsiąść/wysiąść w Płoni, wobec czego kierowca, tuż przed przystankiem, raptownie wcisnął się na prawy pas, a chwilę później zjechał z niego stając we wjeździe do zatoki.

Dlaczego nie wjechał dalej? Nie mam pojęcia, ale najwidoczniej naraził by tym pasażerów na utratę cennych sekund. W tym momencie zorientowałem się, że mam do czynienia z prawdziwym „asem" kierownicy, swoistym mistrzem swojej firmy przewozowej (tym razem nie tej od żółtych busów). Z ciekawości zwróciłem uwagę (i nawet zapamiętałem) numer rejestracyjny pojazdu. Nie wiedziałem wtedy, że „popisy" tego pana będę miał jeszcze dzisiaj okazję oglądać, ale nie uprzedzajmy faktów.

Kawałek dalej, remontowany odcinek Struga. Dojeżdżający do Szczecina dobrze znają to miejsce. Od ul. Pomorskiej ruch odbywa się na południowej jezdni Struga, na której wyznaczono w sumie cztery pasy ruchu (po dwa w każdym kierunku). Na tym odcinku funkcjonuje ograniczenie prędkości do 40 km/h, którym zresztą niewielu kierowców się przejmuje. Dodatkowo zwężone, lewe pasy wyłączone są z użytku dla szerszych pojazdów. „Zguba" z Płoni odnalazła się właśnie tutaj. W lewym lusterku dostrzegłem szybko zbliżające się światła jakiejś furgonetki. Chwilę później ze świstem wyprzedził mnie, po raz drugi już dziś, busik. Po numerach rejestracyjnych zorientowałem się, że to „nasz" mistrz. Choć prawdę powiedziawszy nawet gdybym ich nie zauważył to zdradził by go znak rozpoznawczy: na wysokości Kauflandu „powtórka z rozrywki", czyli z lewego pasa prosto w zatokę, bez zwracania uwagi na innych użytkowników drogi.

Postój trwał krótko, bo po chwili w lusterku ponownie ujrzałem znajomą sylwetkę, a za moment już tylko białą blachę jego maski. Dowód na to, że kierowca oprócz wszystkich pozostałych umiejętności jest też wyznawcą zasady, że bezpieczny odstęp jest dla mięczaków. Na moje szczęście szybko okazało się, że 75 km/h, które miałem w tym momencie na liczniku to zbyt wolno i po chwili mogłem podziwiać żwawo oddalające się dwa czerwone światła pozycyjne busa.

Po wszystkim zacząłem się zastanawiać czy warto ryzykować zdrowie i życie jadąc z kierowcą tego pokroju? Jak ograniczony musi być człowiek, który decyduje się na tak brawurową jazdę w fatalnej pogodzie, za nic mając bezpieczeństwo swoje, swoich kilkunastu pasażerów i innych kierowców? A może to ze mną coś nie gra? W końcu ci, którzy zdecydowali się na taką podróż dojechali do celu szybciej...